ik ben dus Jetamia

Danitsja's 

Jetamia

Hallo! Ik ben Jetamia. Ik ben een vrouwtjesrat en helemaal zwart. Mijn baasje kocht mij in een dierenwinkel. In het begin vond ik mensen, en dus ook mijn baasje, heel erg eng. Tot ik merkte dat mijn baasje speciaal voor mij yoghurtsnoepjes koopt. Dus nu laat ik mij af en toe door haar knuffelen. Dat vindt ze leuk...
Uit
M'n baasje en ik gaan vaak samen de stad in, op visite of naar het park. Af en toe gaan we zelfs (stiekem) naar de supermarkt. Daar mag ik eigenlijk niet komen omdat ik oude dametjes aan het schrikken zou maken. Kun je je dat voorstellen? Daar ben ik veel te lief voor! Op de terugweg let ik altijd heel goed op, zodat ik weet wanneer we bijna thuis zijn. Zodra de voordeur open gaat, ren ik als een gek de steile trap op, heerlijk! Meestal blijf ik braaf voor de kamerdeur wachten, maar als het baasje te lang duurt ga ik wat rondsnuffelen in de keuken.
mijn baasje neemt me vaak mee naar buiten
volgens mij kan ik zo in het circus Loslopen
Mijn baasje en ik wonen in een (studenten)kamer. Ik loop heel veel los, soms zelfs als mijn baasje naar school is. Dus ik ken elk plekje in de kamer. Mijn favoriete plekken zijn achter de kachel, achter kastjes en in bed (lekker knabbelen).
Ik houd erg van klimmen en ik kan al op de hoogste plank van de inbouwkast komen. Soms vind ik het ook leuk om over de kastdeur te lopen. Deze deur kan niet dicht, omdat er jassen aan hangen, en via deze jassen kan ik in een gootsteentje komen. Via de gootsteen kom ik op een schoorsteenmantel, waardoor ik op het bureau kan komen. Hier staat mijn kooi ook. Maar eigenlijk is de hele kamer mijn kooi.
Verzamelen
Ik ben gek op eten, vooral op chocolade. Ik weet heel goed dat dit erg slecht voor mij is, maar het is ongelovelijk lekker. Eén keer heb ik zelfs een hele reep weten te stelen en mijn baasje had niets in de gaten. Pas toen ze één van mijn verzamelplaatsen ontdekte zei ze: "Ik wist dat ik die reep gekocht had," en ze zuchtte heel hard. Op de foto hiernaast zie je wat ik zoal verzamel. Vooral van visite kan je gemakkelijk eten stelen, want die weten niet hoe snel ik ben.

Schrikken
mijn hobbie is verzamelen; maakt niet uit wat
Ik heb mijn baasje laatst laten schrikken. Ik was stiekem in haar dekbedhoes gekropen, terwijl ze lag te slapen. Ze werd wakker omdat ik over haar heen liep en toen rende ze heel snel het bed uit. Ze dacht zeker dat ik een muis was! Toen ze me riep, ging ik snel naar haar toe en toen wist ze pas zeker dat ik het was. Daarna ging ze me helpen om zonder schade uit de dekbedhoes te komen.
Bang
Een vrouwtjesmens was ooit heel erg bang voor mij. En als ik mij niet liet vangen als ze op bezoek kwam, was ze heel onrustig. Maar als ik wilde laten zien dat ik helemaal niet eng ben, rende ze weg of begon te gillen. Ze dacht dat ik het kon ruiken als ze bang was, en zodra ik angst rook, zou ik haar aanvallen... Spannend! Misschien een idee voor een griezelverhaal? Uiteindelijk is het mij gelukt om het bange mens handtam te krijgen. Als ze langs kwam, mocht ik IN mijn kooi naast haar zitten. Al na een paar keer rook ze niet zo angstig meer. Toen ze eenmaal getemd was, heeft ze zelf ook een rat gekocht, Kaboebi.
P.S. Mijn neus is net zo goed, zo niet beter, als die van een hond. Maar doordat ik zo klein ben, ruik ik meestal alleen zweetvoeten...
Op visite
We gaan vaak op visite naar Erik, en hij heeft een heel groot huis. In het midden van de kamer is een open trap en daarlangs kan je zo naar boven. Helaas komt mijn baasje me dan telkens achterna. Gelukkig heb ik nu een snellere weg naar boven 
ik eet de plantjes wel op als ik alles goed verkend heb
ontdekt: over de trapleuning! Maar deze weg is wel gevaarlijker, dat heb ik laatst ontdekt toen ik zomaar van de leuning glipte.Gelukkig viel ik op een reuzengroot knuffelbeest, maar sindsdien houd ik mijn hoofdje een beetje scheef *.
* = zie voetnoot onderaan de pagina
Logeren
Af en toe logeren we bij de ouders van mijn baasje. De eerste keer dat ik daar losliep, kwam ik ineens haar vader tegen. Hij bukte zich vriendelijk naar me toe, maar ik heb hem snel in z'n teen gehapt. Niet heel hard, maar wel hard genoeg om hem te laten merken wie de baas is. Hierna ben ik maar veilig onder de kast gekropen.
Ik logeer daar in een oude konijnenkooi, en op deze manier kan ik 's nachts lekker de kooi uit! Totdat ik laatst werd ontdekt door die vader... Sindsdien sta ik met de kooi op een slaapkamer. Het was niet zo slim om me gelijk daarna, voor de ogen van mijn baasje, weer tussen de tralies door te wurmen. Want nu is de kooi beveiligd met kippengaas en kan ik er niet meer uit, balen dus.
Ook heb ik een nacht bij Erik gelogeerd. Eigenlijk mocht het niet van mijn baasje, maar ik heb me gewoon verstopt toen we daar op visite waren. Mijn baasje heeft nog heel lang gezocht, maar is toch alleen naar huis gegaan. De volgende ochtend heb ik met Erik ontbeten en 's middags werd ik (gelukkig) weer opgehaald.
Snoepjes
Net als alle ratten ben ik gek op snoepjes. Vooral yoghurtsnoep! Als ik van mijn baasje tijdens het loslopen zo'n snoepje krijg, dan breng ik dit snoepje netjes naar mijn kooi. Heel af en toe probeer ik het snoepje ergens anders naartoe te brengen, maar meestal vangt m'n baasje me dan.
hierin kan m'n baasje me vast niet vinden Ik durf alles!
Een hoed die met een spijker aan de muur hangt (zie foto) is een heerlijke plek om ongestoord in te slapen. Wel een gevaarlijke plek, maar ik durf alles!

Plassen
Ik ben heel zindelijk; ik plas absoluut niet op mijn 

baasje! Als ik op visite ben en ik moet nodig dan ga ik uit Danitsja's mouw en plas ik iets verderop op de bank. Daarna ren ik snel weer terug. Af en toe komen we tijdens het wandelen mensen tegen waarmee mijn baasje gaat praten. Van die mensen trek ik mij natuurlijk niets aan, maar soms blijft mijn baasje zo lang praten, dat ik moet plassen. Dan loop ik met mijn allerliefste glimlach naar het andere mens toe, en ga daarop plassen. Hierna ren ik natuurlijk weer snel naar mijn baasje. Grote kans dat we dan ook gelijk weer verder lopen, want het andere mens wil dan meestal iets schoons aantrekken.
Samenwonen
Ik dacht dat ik met mijn baasje samenwoonde, maar Erik ging ook met ons samenwonen. Toen hij nog gewoon op visite kwam was het nog wel gezellig. Maar later kwam hij zelfs eten en dan kreeg ik niets, erg he? Maar gelukkig is het me meermalen gelukt om eten van hem te stelen. Maar nu begint hij FOEI tegen mij te roepen, naaaaahhhhh!! Dat mag toch alleen mijn eigen baasje? Gelukkig wen je snel aan zo'n man in huis; vier handen om door geknuffeld te worden! En nu Boris ook bij ons woont, ben ik gelukkig niet meer de enige rat in huis.
Boris
Ik ben verliefd! In een hele grote kooi zit een mannetjesrat, Boris. Jammergenoeg mag ik niet bij hem in de kooi. Soms klim ik in het gaas van zijn kooi naar boven om zijn verbaasde snuit te zien. Helaas kan ik niet in het gaas blijven hangen voor een praatje, want klimmen is heel vermoeiend. Ik ben altijd blij als ik weer veilig bovenop zijn kooi zit.
Bobbel
Laatst werd ik wakker met een bobbel onder m'n oor. Ik moest gelijk mee naar de dierenarts, bah. De dierenarts zei dat ik geopereerd moest worden, en m'n baasje vond dat goed. Erger nog: ze wilde er zelfs voor betalen! Gelukkig hoefde ik niet gelijk onder het mes, dus die nacht ben ik zelf gaan opereren. En met succes: de bobbel was weg, maar nu zat er een gat. En dus moest ik de volgende dag weer naar de dierenarts. Gelukkig zag hij gelijk dat ik nu niet meer geopereerd hoefde te worden, en sindsdien word ik door de baasjes "een zelfstandig opererende rat" genoemd. En terecht!
Oud
Nu ben ik heel oud, tenminste, zo voel ik me. Ik word langzaam kaal (geen gezicht dus) en ik val soms van dingen af, net alsof ik een beetje dronken ben *. Ik ben nu helemaal niet meer zo fel als vroeger, en laat mij door beide baasjes heerlijk knuffelen.

* =
evenwichtsstoornissen en een scheef kopje (Jetamia hield haar kopje al geruime tijd scheef) wijzen in de meeste gevallen op een middenoorontsteking. Dat wist ik destijds nog niet en ook de dierenarts niet (hij dacht aan een hersentumor). Toen Jetamia overal vanaf viel en steeds rondjes bleef lopen, hebben we haar laten inslapen. 
In principe is een middenoorontsteking goed te bestrijden door een goede dierenarts, mits je er snel bij bent. Onze dierenarts van toen had achteraf bekeken vrij weinig ervaring met ratten, net als ik. Gelukkig heb ik zelf sinds die tijd ook een hoop bijgeleerd en we hebben nu een hele fijne dierenarts.

dit is echt lekker!

groetjes van Jetamia
oktober 1994 - 3 februari 1997

De baasjes: WAARSCHUWING :
- een rat hoort niet alleen te zitten! Neem altijd minimaal 2 ratten! -
De rat is een sociaal groepsdier en voelt zich veel gelukkiger tussen soortgenoten. Twee ratten kunnen elkaar vermaken als jij niet met ze speelt. Ze spelen samen, slapen dicht bij elkaar en verzorgen elkaars vacht. Een rat alleen zal zich altijd eenzaam voelen, al geef je hem nog zo veel aandacht. 
Sommige mensen denken dat twee ratten niet zo tam worden als een rat alleen, maar dit is niet waar. Een rat die alleen gehouden wordt, heeft een grotere kans op gedragsafwijkingen, zoals bijv. bijten. 


Jetamia zat alleen omdat ik nog weinig over ratten wist. In een (ontzettend fout!) boekje over ratten stond dat je ze alleen kon houden en in de dierenwinkel wisten ze ook niet dat ratten groepsdieren zijn. Ratten zijn juist hele sociale dieren!
Ik heb wel geprobeerd een ritten te introduceren toen Jetamia een jaar oud was, maar dat ging niet goed. Dat kwam ook omdat ik destijds weinig wist over het introduceren van ratten... 

klik hier om terug te gaan

klik hier om naar boven te gaan

klik hier om verder te gaan


HOME